Van dagdromen over die wereld, tot gewoon gáán..

Reizen. Alleen het woord al laat mijn adem stokken. Mijn handen beven. Het idee dat ik heel binnenkort mag boarden met al mijn hebben-en-houden en me naar nieuw-te-ontdekken-paradijzen laat voeren. Heerlijk. Ik zie die azuurblauwe zee al voor me. Wuivende palmbomen. Zongekuste locals. Voel al bijna het strandzand onder mijn voeten branden. De zon op mijn bol.

Ik kan me zo verliezen in zulke warme gedachtes. Wat een heerlijke dagdroom. Tot zo’n vijf jaar geleden was dat zo ongeveer mijn dagelijkse bezigheid. Dagdromen over verre oorden waarvan ik het bestaan niet eens afwist. Nieuw te ontdekken uitzichten, talen en culturen. Ik wilde het allemaal proeven, ontdekken, beleven. En dus deed ik dat. In mijn dagdroom. Want ik had al een baan en een huis en een auto. En het was eng, en boe en bah. En waar haal ik de tijd vandaan om de wereld te bereizen? Ehh.. En daarnaast: van welk geld?

Hoe ik mijn spullen pakte en die wijde wereld introk

Het was op een ik-ontvlucht-de-realiteit-trip naar Portugal, vijf jaar terug in januari. Ik was alleen en liet me ontzettend inspireren en meevoeren door alle mensen die ik onderweg ontmoette. Door alle inzichten, uitzichten en vergezichten. Porto, Lissabon, de hoge berg van Sintra. Het bracht me allemaal zo in vervoering. Hier stond ik dan, op mijn spreekwoordelijke crossroad.

Toen het vliegtuig de Nederlandse bodem weer aantikte was het voor mij meer dan duidelijk: ik wil reizend en ontdekkend door het leven gaan. En daar dan mensen over vertellen en ze dan net zo in vervoering brengen als dat ik zelf ben. Maar hoe gaan we dat aanpakken?

De knoop doorhakken
Ik vond van mezelf dat ik eerst nog meer reiservaring op moest doen. Leuk, al die stedentripjes die door duizenden mensen geboekt, gelopen en gereden worden. Maar wat maakt daar verslag van doen nou speciaal? En wat maakt jou dan de expert?

Ik vond dat ik eerst echt meer moest erváren. In het buitenland moest wonen. De cultuur, de taal en de weg leren. En dat dan weer aan anderen vertellen. Tijdens het formuleren van deze doelen kwam ik erachter dat daar gelukkig al een naam, een functie en een baan voor bestaat: reisleider.

Ik besloot om mijn veilige journalistieke omgeving te verruilen voor een vreemd land – enige eis: zee en palmbomen – en me volledig over te geven aan alles wat te ontdekken viel.  En zo hakte ik de knoop door, sprong in het diepe. En dus woonde en werkte ik de afgelopen jaren in Turkije, Ibiza, Kroatië en Tenerife. En dat was de beste keus voor mijzelf tot dan toe. 

Vijf jaar later..
Inmiddels zijn we vijf jaar verder en realiseer ik me dat ‘altijd weg zijn’ (in het buitenland) het ook niet echt helemaal is. Het is heel belangrijk om een warme basis te hebben, met een fijn huisje, fijne vrienden en een fijn levensdoel (of dat nou werken voor je baas, voor jezelf of voor the Universe is, you name it). In het buitenland wonen, werken of reizen zijn fantastische ervaringen, waanzinnige leermomenten en je doet er een berg aan persoonlijke ontwikkeling mee op.  Echt, gá! Wil je dat, maar heb je geen idee hoe? Laat mij je helpen! Na al die jaren reisleiden, regelen en uitpluizen ga ik jou zelfverzekerd op reis helpen. 

Landen

eilanden

Steden

Continenten

Meer lezen?

IBIZA | Op zoek naar hét allesbelovende Ibiza-gevoel

“Ohh, Ibiza is écht fan-tás-tisch!!”, werd meermaals mijn kant uitgekreet wanneer ik vertelde dat ik ga wonen en werken op dit beloofde eiland. Het zou de hemel zijn. Een plek van vrijheid. Van zaligheid. Van absolute acceptatie. Alles kan en mag op Ibiza, niets is te...