DAGBOEK VAN EEN PILOOT | Hoe is het om piloot te zijn?

De motoren spinnen op, het geluid zwelt zoemend aan. De remmen worden losgelaten. Al brullend rolt het vliegtuig de startbaan over. Maakt vaart. En vaart. Het geluid wordt heftiger. De stuurknuppel naar achter getrokken, de wielen los van de grond. En heyy.. You’re flying!

Kriebels in mijn buik, van dat gevoel. Opstijgen naar een nieuwe bestemming is het beste wat er is. Wat jullie? Voor ons passagiers – het ‘normale’ volk, het ‘plebs’, wij ‘stervelingen’ – is het verdomd bijzonder om zo in je vliegtuigstoeltje gedrukt te worden. Eindelijk dat ticket bemachtigd. Eindelijk tijd om te gaan. Maar voor een piloot – de ‘uitverkorene’, de ‘onsterfelijke’ – is dit alledaagse kost. Alsof je op een bus stapt, volgens Jim den Acker (28). Hij is piloot bij een niet-nader-te-noemen-maatschappij-waarmee-we-allemaal-graag-goedkoop-door-Europa-vliegen.

 

Een FAQje met de piloot

Omdat de Uitverkorene merkt dat er veel vragen zijn over zijn op-status-levende-leventje, doen we in deze eerste editie even een klein FAQje met onze piloot. Dat klinkt trouwens best leuk, een fakje. Met de piloot. Alsof we lid gaan worden van de Miles High Club. Wie is lid? Handen omhoog!

 

Over lid gesproken, ben jij lid?

“Jammer genoeg niet, maar wat niet is kan nog komen.”

 

Oké, over naar de orde van de dag: hoe ziet jouw werkdag eruit?

“Dat verschilt natuurlijk per maatschappij, zelfs per land (lees: wetten). De ene maatschappij maakt meer gebruik van nachtvluchten, dus dat betekent dat ik dan meer ’s nachts vlieg en overdag vrij ben.” Dat klinkt relaxt, maar ‘vrij zijn’ staat synoniem aan slapen, volgens Jim. “Pas op echte vrije dagen ga je leuke dingen doen.”

“Een werkdag begin je standaard op kantoor, ongeacht de tijd waarop je begint. Daar verzamelt de crew en beginnen we met de vluchtvoorbereiding. Aka: papierwerk op orde brengen als in brandstof-, vlucht- en luchthavenplannen doornemen – die moet je namelijk van elk te passeren land hebben – en het weer daarbij rekenen.” Veel cijfertjes, dus.
Na dat cijfergedoe volgt de briefing: de vlucht doornemen samen met de cabin crew. “De samenstelling van de crew verandert elke dag. In theorie vlieg je dus elke dag met andere mensen.”

 

Wat doe je voor vertrek?

“Er is altijd één pilot flying en één pilot monitoring”, vertelt Jim. “Dat wisselt. De ene piloot vliegt de heenreis en de ander vliegt de terugreis. Er is dus qua vliegen geen onderscheid tussen Captain of Co-piloot. Uiteraard blijft de Captain eindverantwoordelijke.”

Op de grond, terwijl wij stervelingen eindelijk mogen boarden, klimt Jim  – vandaag pilot flying – de cockpit in. “Ik zorg ervoor dat alles in de cockpit juist is ingesteld en dat de vliegcomputers de juiste gegevens bevatten. De pilot monitoring – vandaag dus de captain – dubbelcheckt de computers én de staat van het vliegtuig aan de buitenkant. Dit alles duurt ongeveer 20 minuten. Daarna is het tijd om te pushbacken (dat vliegtuig de baan opduwen, weet je wel) en de motoren te starten. Taxiën naar de startbaan is áltijd de taak van de Captain, ongeacht wie er vliegt”, vertelt Jim.

 

Huh, waarom?

“Simpelweg omdat het stuurtje aan de kant van de Captain zit.” En hij natuurlijk Opper Uitverkorene is.
“Daarna is het wachten op toestemming voor vertrek. En dan begint het leukste gedeelte!”

 

Tijd om op te stijgen! Maar wat doe je eigenlijk in de lucht?

“Niet zoveel”, grapt Jim. “Eigenlijk zijn we gewoon systeembewakers.” Nee, maar even zonder grappen en grollen. Zonder piloot geen vlucht en dus geen nieuwe bestemming voor jou – murp.

“De pilot flying zorgt ervoor dat we naar de juiste kruishoogte (de wát? De hoogte waarop het vliegtuig ‘recht’ vliegt) klimmen. De pilot monitoring verzorgt alle communicatie met de grond – ja, hallo, we zijn er nog – en dubbelcheckt de pilot flying. Eenmaal aangekomen op onze kruishoogte, vliegt het vliegtuig op automatische piloot. Dat is op een hoogte van zo’n 12.500 meter (40.000 voet). Ongeacht de automatische piloot, vlieg ik nog steeds. Ik bewaak de computers en stel ze bij. Daarnaast ben ik dan ook degene die over de speakers te horen is – ‘This is your captain speaking..’.” Well, hello..

 

Een beetje uit het raampje staren is er dus niet bij?

“Natuurlijk is er tussen al deze taken door nog genoeg tijd om te genieten van die prachtige uitzichten. Zulke uitzichten gaan nooit vervelen.” Oh, toch niet meneer? Met je luxe plekkie bij het raam.

 

En wat gebeurt er tijdens de daling?

“Afhankelijk van onze hoogte en snelheid beginnen we de daling zo’n 200 km (120 mijl) voor het bereiken van onze bestemming. Ik zorg ervoor dat we de juiste kaarten hebben (luchthavenplattegrond) en dat het vliegtuig juist is ingesteld voor de landing”, vertelt Jim.

“Tijdens het dalen krijgen we vaak instructies van de toren met betrekking tot onze hoogte en snelheid. Dichterbij het vliegveld zullen we het vliegtuig vertragen en configureren voor de landing. Het laatste stuk van de landing wordt meestal door de piloot zelf gevlogen. Niet altijd, dus. Er zijn natuurlijk bepaalde omstandigheden (dichte mist) waardoor we gebruik maken van een zogenaamde autoland – een landing door de automatische piloot”, vertelt Jim.

 

De grond kussen

“Vaak land ik zelf. Dat is het leukste om te doen. Een paar meter boven de baan trek ik dan het gas dicht, laat het vliegtuig zakken en laat haar zachtjes de baan kussen.”
Als ik Jim vertel dat ik meestal het gevoel heb dat we uit de lucht worden gesmeten en al stuiterend op de baan worden gedonderd, moet hij lachen. Wat ik voel is de vering van de wielen. De vering, dames en heren. Aka bungeebal op de kermis.

“Zodra het vliegtuig de grond kust, trekken de remmen automatisch aan. Dat is vooraf ingesteld en berekend, zodat we netjes het einde van de baan halen. Niet elke baan is namelijk even lang. De gemiddelde afstand om te af te kunnen remmen is zo’n 2500 meter.” En als we dan eindelijk stilstaan en de deuren opengaan – en die passagiers een keer gasgeven – ben ik degene, in plaats van het vliegtuig, die de grond kust. Toch fijn dat de Uitverkorenen ons naar nieuw-te-ontdekken-oorden brengen.

 

Ben je benieuwd naar meer verhalen van Jim? Stay tuned! Volgende maand vertelt hij over facts en figures.. Zin gekregen om nu meteen linea recta in een vliegtuig te stappen? Boek dan hier jouw ticket en hier jouw hotel. Have fun!

 

Dit artikel is met een knipoog geschreven – mocht je dat nog niet doorhebben, hier is ‘your Captain Obvious speaking’.

 

 

  * * *

VOLG AVONTURISTA VIA
INSTAGRAM Avonturista Instagram  FACEBOOK Avonturista Facebook  PINTEREST Avonturista Pinterest

49 thoughts on “DAGBOEK VAN EEN PILOOT | Hoe is het om piloot te zijn?

  1. Gaaf, iets lezen over dat beroep! Mijn oom wilde vroeger ook piloot worden, maar heeft na een tijd gekozen voor een andere richting. Je hebt echt een leuke blog! Mijn complimenten 🙂

    1. Dankjewel, Pascalle! 😀 Wat een ontzettend lief en fijn compliment. Daar doe ik het voor! Vind het zelf ook een mysterieuys beroep.. Stay tuned voor deel 2 😉

    1. Dankjewel, wat een leuk compliment! 😀 En wat ontzettend gaaf dat je een keer een Cessna hebt gevlogen!

    1. Dankjewel, Chantal! 😀 Te gek compliment. En helemaal mee eens: ik er ook altijd weer naar uit!

    1. Dankjewel, Esther! Te gek compliment 😀 En dat vind ik nou ook. Er is te weinig bekend over pilootzijn en die hele wereld.. Stay tuned voor deel 2! 😉

  2. Leuk artikel! Ik houuuu van vliegen en heb nog altijd spijt dat ik toch niet sterwardess ben geworden. Interessant om zo een kijkje achter de schermen te nemen.

    1. Dankjewel, Marieke! 😀 Wat een lief compliment! Interessant hè, dat vind ik nou ook.. Ben benieuwd wat je van Dagboek van een Piloot #2 gaat vinden 😀 En als je nog vragen hebt: let me know! Eens kijken of we dat kunnen uitzoeken voor je 😀

    1. Dankjewel, Maikel! Wat een te gek compliment 😀 En daar doe ik het voor! Als er nog meer dingen zijn die altijd al hebt willen weten: let me know!

  3. Wat super leuk geschreven!! Voor ons voorlopig nog geen vliegvakantie met de kleintjes. Misschien volgend jaar. Maar dan moet ik vriendlief eerst even dit laten lezen. Die heeft niks met vliegen haha!

    1. Ahw, dankjewel Kim! Wat een lief compliment 😀 Lijkt mij ook spannend, vliegen met kleintjes. Wel een voordeel: je hoeft nog geen stoel voor ze te boeken 😉 Ben benieuwd of ik je vriend kan bedaren met deze informatie, haha! Misschien in deel #2? 😉

  4. Leuk stuk Daphne! Ik heb ooit eens een date gehad met een piloot. Dat was zeker iemand die zich verheven voelde boven de rest haha! Maar Jim klinkt als een toffe peer. Ik ben benieuwd naar het volgende stuk.

    1. Dankjewel, Mickey! Super leuk om te horen 😀 Haha, wat grappig van Meneer De Uitverkorene. Klopt het beeld wat ik schetste toch nog een beetje 😉

    1. Ahw, Loes! Wat te gek 😀 Dankjewel voor je lieve reactie! En heel erg graag gedaan. Hier doe ik het voor 😀

    1. Ahh, haha leuk Daph! Ben heel erg benieuwd wat je vriend ervan vindt 😉 Zou fijn zijn als ‘ie nu ook lekker relaxed in dat stoeltje kan genieten! Dankjewel voor je lieve comment 🙂

    1. Wat ontzettend leuk om te horen, Thomas! Dank voor je lieve compliment. Ben erg blij dat ik je heb kunnen informeren én entertainen 😀

    1. Dankjewel! Wat ontzettend leuk om te horen 😀 Stay tuned, ik probeer de wereld van piloten helemaal bloot te leggen 😉

  5. Leuk artikel! Ik weet eigenlijk bar-weinig over ’t leven als piloot. Logisch natuurlijk dat voor iemand die piloot is het reizen met een vliegtuig aanvoelt als ’t reizen met de bus. Ik heb zelf pas 1 keer gevlogen en herken de spanning, die je meermaals benoemd in ’t artikel, heel erg. Jeetje wat was ik blij dat ik weer veilig op de grond stond na (haha, een uurtje!) vliegen. Ik ben benieuwd naar de rest van deze rubriek.

    1. Ohh, echt waar? Wat spannend, zeg! Nog heel veel vlieguurtjes voor jou te gaan 😀 Dankjewel voor je leuke reactie. Next time praat meneer De Uitverkorene over facts en figures.. Ben benieuwd wat je daar dan van vindt 😀 Ben blij dat ik je wat meer heb kunnen informeren over dit geheime pilotenbestaan.

  6. Leuk om te lezen, wist helemaal niet dat een piloot dat allemaal vooraf kan instellen. Op één van de canarische eilanden (dacht lanzarote) is een vrij korte landingsbaan. Zo kort dat ik ff bang was dat het vliegtuig de oceaan in zou racen (vliegangst haha). Dit stelt me toch een beetje meer gerust!

    1. Haha, vind ik leuk! En heel herkenbaar! Die ervaring had ik op Kreta.. Het lijkt net of je daar in de zee landt. Wat fijn dat ik je een beetje gerust heb kunnen stellen 😉 Volgende keer méér over het pilotenleven en zijn vliegtuig. Nog meer rust in je donder dus, tijdens het vliegen 😉 Dankjewel voor je leuke reactie!

  7. Met veel humor geschreven en in een lekker tempo toch veel nuttige informatie gegeven. Complimenten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *